top of page
Αναζήτηση

Όταν το μυαλό δεν σταματά να τρέχει: Πώς βρίσκεις ξανά την ψυχική σου ανάσα;

Εικόνα συγγραφέα: Ελένη Σφακιανάκη
Ελένη Σφακιανάκη
8 Νοε
διαβάστηκε 2 λεπτά

Έγινε ενημέρωση: πριν από 1 ώρα

Σε πολλές περιπτώσεις, η καθημερινότητα μοιάζει πιο βαριά, όχι απαραίτητα επειδή συνέβη κάτι εξαιρετικά δύσκολο, αλλά επειδή ο εσωτερικός μας κόσμος κατακλύζεται από σκέψεις. Η ψυχολογική δυσφορία δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Αφορά ακριβώς αυτή την αίσθηση ότι υπάρχει μια δυσκολία να διαχειριστούμε τις εσωτερικές μας συγκρούσεις και τις προκλήσεις της ημέρας, επηρεάζοντας τη διάθεση, την ενέργεια και τις σχέσεις μας.


Σύμφωνα με τη γνωστική θεωρία, η πηγή της εσωτερικής πίεσης σπάνια βρίσκεται στα ίδια τα εξωτερικά γεγονότα, αλλά στον τρόπο με τον οποίο εμείς τα ερμηνεύουμε. Οι αυτόματες αρνητικές σκέψεις (εκείνες οι επικριτικές ή απειλητικές φωνές που περνούν από το μυαλό μας αυτόματα) προηγούνται χρονικά και λειτουργικά του συναισθήματος. Έτσι, όταν το άτομο ερμηνεύει την πραγματικότητα μέσα από ένα διαρκώς επικριτικό ή απαισιόδοξο πρίσμα, τα συναισθήματα της θλίψης και του άγχους κάνουν φυσικά την εμφάνισή τους.


Αυτές οι σκέψεις δεν μένουν ποτέ στάσιμες. Τις περισσότερες φορές, ενεργοποιούν έναν μηχανισμό που στη σύγχρονη βιβλιογραφία ονομάζεται Repetitive Negative Thinking (επαναλαμβανόμενη αρνητική σκέψη), ο οποίος είτε εκδηλώνεται ως μηρυκασμός (μια παθητική, επίμονη ανακύκλωση λαθών και δυσφορίας του παρελθόντος) είτε ως ανησυχία (ο φόβος και η πρόβλεψη μελλοντικών απειλών). Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο. Ο εγκέφαλος εγκλωβίζεται σε έναν φαύλο κύκλο όπου οι σκέψεις τροφοδοτούν το συναίσθημα και το συναίσθημα ενισχύει τις σκέψεις.


Η ανακούφιση δεν έρχεται προσπαθώντας να αλλάξουμε τα πάντα γύρω μας, αλλά μαθαίνοντας να παρατηρούμε τον εσωτερικό μας διάλογο. Όταν το άτομο σταματά να ταυτίζεται αυτόματα με τις σκέψεις του και αρχίζει να τις αντιμετωπίζει απλώς ως «σκέψεις» και όχι ως αδιαμφισβήτητα γεγονότα, ο φαύλος κύκλος αρχίζει να χαλαρώνει. Είναι η αρχή για να επιστρέψει η ψυχική ανάσα και ο έλεγχος της εσωτερικής μας ισορροπίας. Σε αυτό το ταξίδι της αυτο-ανακάλυψης, η ψυχοθεραπεία γίνεται ο ασφαλής χώρος όπου αυτή η παρατήρηση έρχεται με καλοσύνη, καθοδήγηση και αποδοχή. Σταδιακά, μέσα από τη θεραπευτική σχέση, το άτομο ανακαλύπτει ότι διαθέτει τη δύναμη να ξαναγράψει τον εσωτερικό του διάλογο, αφήνοντας πίσω του το βάρος της δυσφορίας και ανοίγοντας χώρο για μια πιο ανάλαφρη, αυθεντική και ελεύθερη ζωή.


Eye-level view of a serene landscape with a calm lake


  • Antony, M. M., Bieling, P. J., Cox, B. J., Enns, M. W., & Swinson, R. P. (1998). Psychometric properties of the 42-item and 21-item versions of the Depression Anxiety Stress Scales in clinical groups and a community sample. Psychological Assessment, 10(2), 176–181.

  • Beck, A. T. (1976). Cognitive therapy and the emotional disorders. International Universities Press.

  • Lazarus, R., & Folkman, S. (1984). Stress, Appraisal, and Coping. New York: Springer.

  • Lovibond, P., & Lovibond, S. (1995). The structure of negative emotional states: Comparison of the Depression Anxiety Stress Scales (DASS) with the Beck Depression and Anxiety Inventories. Behaviour Research and Therapy, 33(3), 335–343.

  • Ridner, S. H. (2004). Psychological distress: concept analysis. Journal of Advanced Nursing, 45(5), 536–545.

  • Spinhoven, P., Van Hemert, A. M., & Penninx, B. W. (2018). Repetitive negative thinking as a predictor of depression and anxiety: A longitudinal cohort study. Journal of Affective Disorders, 241, 216–225.

  • Woo, J., Whyne, E. Z., & Steinhardt, M. A. (2023). Psychological distress and self-reported mental disorders: the partially mediating role of coping strategies. Anxiety, Stress & Coping, 37(2), 180–191.

 
 

© 2026 Your Nurtured Self | Ελένη Σφακιανάκη · Τελευταία ενημέρωση: Νοέμβριος 2026

bottom of page